Πολιτισμός
Εκφάνσεις και εκφράσεις του πολιτισμού, παλαιότερες αλλά και σύγχρονες.
-
Βαλκανικά χρόνια
Η παράδοση είναι μια πράξη — ένας τρόπος μεταβίβασης γνώσεων, εθίμων ή πρακτικών από τη μία γενιά στην επόμενη, είτε μέσω του λόγου, της γραφής, των χειρονομιών είτε του ρυθμού. Ο όρος «Παράδοση», σημαίνει κυριολεκτικά «αυτό που δίνεται» ή «αυτό που παραδίδεται». Αυτό ισχύει εξίσου για την παραδοσιακή μουσική και το τραγούδι, καθώς και για τον χορό· όλα αυτά περιλαμβάνονται στο πλούσιο ρεπερτόριο που στην Ελλάδα αποκαλείται «Δημοτικό» — πρόκειται, με άλλα λόγια, για ένα είδος μουσικής που πηγάζει άμεσα από ό,τι έχει μεταδοθεί από τον λαό.
-
Κεφαλόβρυσο Τρικάλων
Το Κεφαλόβρυσο, το θεσσαλικό μας χωριό, είναι ένα τυπικό χωριό. Αυτό σημαίνει ότι ανταποκρίνεται στην καθιερωμένη τυπολογία των ελληνικών χωριών — εκείνων δηλαδή που δεν βασίζονται ιδιαίτερα στον τουρισμό, αλλά επηρεάζονται, σε διαφορετικό βαθμό, τόσο από την οικονομική κρίση όσο και από τη μείωση του πληθυσμού.
-
Καλαρρύτες, ένα ορεινό χωριό της Ηπείρου
Στα ελληνικά, το τοπωνύμιο «Ήπειρος» σημαίνει, κατά κύριο λόγο, «ηπειρωτική χώρα». Για τους Έλληνες, ωστόσο, ο όρος παραπέμπει βεβαίως στη μεγάλη, ορεινή περιοχή τους — έναν τόπο που, από την αρχαιότητα, καταλαμβάνει περήφανα τις δυτικές πλαγιές της οροσειράς της Πίνδου, εκτεινόμενος μέχρι το Ιόνιο Πέλαγος.
-
Αττίκ και Belle Époque
Το Νέο Φάληρο —το οποίο βρίσκεται στην αρχή της περιοχής που στην αρχαιότητα ήταν γνωστή ως Φαληρικός Όρμος, ή απλώς «Φάληρο» για τους σημερινούς Έλληνες— είναι μια συνοικία στα περίχωρα του Πειραιά, της οποίας το παραλιακό μέτωπο έχει μετατραπεί, ήδη από τη δεκαετία του 1960, σε μια είδους «νεκρή ζώνη». Σήμερα, αλλοιωμένη από τη θέση της ανάμεσα σε δύο μαρίνες, τρία στάδια και έναν αυτοκινητόδρομο, η περιοχή έχει χάσει τόσο τους τακτικούς θαμώνες της όσο και την ίδια της την ψυχή. Κι όμως, μόλις έναν αιώνα πριν, η —πλέον ξεθωριασμένη— μοίρα του Νέου Φαλήρου φάνταζε εντελώς διαφορετική.
-
Δάσκαλε, Να’σαι καλά !
Ο συγγραφέας και ποιητής Γιώργος Ιωάννου υπήρξε, πάνω απ’ όλα, εκπαιδευτικός. Η μακρόχρονη πορεία του ως δάσκαλος —με την ευγενέστερη σημασία του όρου— τον οδήγησε, μεταξύ 1956 και 1957, μέχρι τα Τρίκαλα, όπου δίδαξε κλασική και νεοελληνική λογοτεχνία σε ένα ιδιωτικό γυμνάσιο αυτής της ιστορικής θεσσαλικής πόλης. Μας άφησε, έτσι, μια συγκινητική μαρτυρία, αντλημένη από τη δική του εμπειρία ως νεαρός εκπαιδευτικός κατά την περίοδο εκείνη.
-
Η Σμύρνη μάνα καίγεται
Ο Αύγουστος είναι μήνας “βαρύς” για την ελληνική ιστορική μνήμη. Το 1922, η πατρίδα μας γνώρισε τη μεγαλύτερη “Καταστροφή” έως σήμερα, αν εξαιρέσουμε ίσως τη διαχρονική προδοσία του Ελληνισμού της Κύπρου. Η “Μικρασιατική Καταστροφή” κι επί της ουσίας εθνική αναξιότητα, αποτελεί υπό μια πρώτη ανάγνωση, το συμβαντολογικό επακόλουθο της “προγραμματισμένης” ήττας του ελληνικού στρατού στη Μικρά Ασία, με ορόσημο την ανακατάληψη της φλεγόμενης Σμύρνης από τον τουρκικό στρατό και τους Τσέτες του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, γεγονός το οποίο η τουρκική ιστοριογραφία καταγράφει άλλωστε ως “Η Μεγάλη Επίθεση”.