Ο Βαλόντια ήταν ο πιο γενναίος, ο πιο έξυπνος και ο πιο σοφός ανάμεσα στις γάτες μας. Ο πιο “ανθρώπινος”, θα έλεγα — εκείνος που βρισκόταν πιο κοντά στον δικό μας τρόπο αντίληψης.