-
Ιταλικός στρατός κατοχής 1941-1944
Θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί ότι οι «μικρές ιστορίες» μας —που ανακαλούνται στη μνήμη κατά τη διάρκεια οικογενειακών συγκεντρώσεων— αποτυπώνουν συχνά μόνο την ανεκδοτολογική πλευρά των γεγονότων, εκείνες τις πτυχές της ιστορίας που απορρίπτονται πολύ βιαστικά ως δευτερεύουσες. Στη δική μας οικογένεια, ο αείμνηστος θείος μας, ο Χρήστος, αγαπούσε να μοιράζεται τις προσωπικές του αφηγήσεις από τη δεκαετία του 1940: τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο, την Κατοχή, την Αντίσταση και στη συνέχεια το απόλυτο, παράλογο χάος του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου (1944–1949). Περιέγραφε αυτά τα γεγονότα με κάθε λεπτομέρεια, ακριβώς όπως τα είχε βιώσει ο ίδιος. Του άρεσε επίσης να διηγείται ιστορίες για την παρουσία Ιταλών στρατιωτών στην Ελλάδα — ένα ιστορικό κεφάλαιο που, ακόμη και σήμερα, παραμένει εγκλωβισμένο ανάμεσα στη μνήμη και τη λήθη.
-
Πλημμύρες στη Θεσσαλία
Η Θεσσαλία, η περιοχή από την οποία κατάγομαι, μόλις βίωσε… άλλη μια ελληνική καταστροφή. Συγκεντρωμένοι στο πατρικό μας σπίτι κοντά στα Τρίκαλα, περιμέναμε να τελειώσει το… συμβάν. Η καταρρακτώδης βροχή, που ξεκίνησε τη Δευτέρα 4 Σεπτεμβρίου, σταμάτησε τελικά την Πέμπτη 7 Σεπτεμβρίου. Στο χωριό μας, τρία σπίτια πλημμύρισαν εν μέρει, αλλά αλλού —για παράδειγμα στον Παλαμά, το χωριό από το οποίο κατάγεται η οικογένεια της μητέρας μου, στη γειτονική περιοχή της Καρδίτσας— πολλά σπίτια βρέθηκαν κυριολεκτικά κάτω από το νερό.